Siz İşçi Cephesi okurlarına Kemal Boran ismiyle üç yıldır birçok konuda yazılar yazdım. Bir gün kendi başımdan geçen böyle bir olayı sizlere aktaracağımı hiç düşünmemiştim. Yaşadıklarım tuhaf ve alışılmışın dışındaydı.

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, AKP’nin grup toplantısında 1 Ekim TBMM açılışı öncesi yaptığı konuşmada Kürtlere PKK’yi ve BDP’yi şikâyet etti ve “Size ne PKK’den ne de BDP’den hayır gelir” demeye getirdi. Başbakan Erdoğan, Kürtlere BDP’den uzak durmalarını, PKK’nin onlara zarar verdiğini söyledi. Kürtlere, “Aklınızı başınıza alın, sizlerin hakkını ben korurum, bana güvenin” dedi.

Silvan saldırısı ve Demokratik Toplum Kongresi’nin (DTK) demokratik özerklik programını ilan etmesinin, AKP hükümetinin en azından bir dönem boyunca açıkça dillendirilmekten kaçındığı savaş ve şiddet uygulamasının başlamasına/yoğunlaşmasına vesile olduğu söyleniyor.

Yeni Şafak yazarı Resul Tosun, Silvan olayından hareketle esas sorunu Özel Harekât birimlerinin sıcak çatışma bölgelerinden çekilmiş olmasına bağlıyor (Yeni Şafak, 20 Temmuz 2011). Nitekim Tosun yazısında 1990’lı yıllarda bu yöntemin “terörü” bitirdiğini iddia ediyor. Oysa bu ve benzeri yöntemlerin bir işe yaramadığı, hatta tam tersi sonuçlar doğurduğu ve daha da ötesi bizzat bu önermenin kendisinin mevcut sorunu tarihsel olarak doğurup büyüttüğü ve sürekli güncel kıldığı çoktan doğrulanmış durumda. Bugün Silvan üzerine konuşuluyor olması da bu gerçeği göstermekte. Ve Silvan, resmi kayıtlara göre 42 bini aşan insan kaybının üzerine eklenen, faili meçhullerle 60 bine ulaşan 27 yıllık korkunç bir insani bilançonun kahredici bir parçası sadece. Lakin Resul Tosun’un yazısına esas değinme nedenimiz bu değil; yazısının muradını da ifade eden şu son satırı: “...unutmayalım ki ülkemizde polis ne kadar güçlü olursa demokrasimiz de o kadar güçlü olacaktır.” Bir bakıma yabancısı olmadığımız bir düşünce bu; ama her seferinde sindirmek için yine de biraz soluklanmak gerekiyor...

Seçim süreci geride kaldı. AKP, aldığı oyla, ekonomik krize ve ulusal soruna rağmen Türkiye’de bir yönetim krizinin yaşanmadığını gösterdi diyebiliriz. Öte taraftan da Emek, Demokrasi ve Özgürlük Bloku altında birleşik bir mücadele örneği veren Kürt halkı ve sosyalistler, meclise 36 milletvekili göndererek anti-demokratik seçim barajına rağmen önemli bir başarı elde ettiler. Bu noktada vurgulanması gereken, özellikle Kürdistan’da bağımsız oylarının geçen seçimlere göre yüksek bir artış göstermesi. Birkaç örnekle somutlamak adına; Diyarbakır’da 2007 seçimlerinde yüzde 47 olan oylar 2011 seçimlerinde yüzde 62’ye, Hakkari’de yüzde 56’dan 82’ye, Mardin’de ise yüzde 39’dan 61’e yükselerek azımsanamayacak bir ivme kazandı.

BDP’nin çağrısıyla dün (16 Mayıs) saat 13.00’te Taksim Galatasaray Meydanı’nda bir araya gelen sosyalist grupların Kürt halkı ile birlikte gerçekleştirdiği protesto eylemi saat 15.00’e kadar sürdü.

"Eğer Türkiye enerjisini, bütçesini, kazanımlarını, huzurunu, refahını, gencecik fidan gibi delikanlılarını teröre kurban etmeseydi, Türkiye son 25 yılını terörle, çatışmayla, olağanüstü hal ile faili meçhullerle, boşaltılan köylerle, üzerine ay yıldızlı bayrağımızın örtüldüğü tabut görüntüleriyle heba etmeseydi bugün nerede olurdu?"

Kürt yurtsever çevrelerinde Bask (ya da Katalonya) “çözümü” diye adlandırılan özerklik modelinin Türkiye’deki ulusal sorunun hallinde iyi bir çare olacağı yolundaki inancın yaygınlık kazandığı bir dönemde, İspanya’da Sortu (Doğuş) adlı partinin başına gelenler, bu kanaatin gerçekçiliğini tekrardan gözden geçirmek için iyi bir örnek. Özellikle de Kürt hareketinin 12 Haziran seçimlerinde yüzde 10 barajını aşıp Meclis’e girmenin ve grup oluşturmanın yollarını aradığı bir dönemde, İspanya’daki 22 Mayıs yerel seçimlerine ilişkin Sortu deneyiminin farkında olmakta yarar var.

Geçtiğimiz ay Newroz yine coşkuyla kutlandı. BDP önderliğinde gerçekleşen bu gösterilerde Kürt halkı, her yıl olduğu gibi bu yıl da haklı taleplerini dile getirdi. Seçimlerin yaklaştığı bu günlerde, kutlanan Newroz’dan sonra yürüyüşler ve oturma eylemleri yapılmak istendi. Bayram havasında geçmesi gereken Newroz’da Kürtler yine karşılarında kolluk güçlerini buldular.

Hükümetin Kürtlere dönük “demokratik açılım” projesinin, bu hükümetin tıpkı öncüllerinin söylediği gibi bir “milli birlik, beraberlik” projesi haline gelmesinin üzerinden çok fazla zaman geçmedi. Bu milli birlik teranesine bu topraklardaki halklar kadar maruz kalmış başka bir halk yoktur sanırız. Bahsedilen artık nasıl bir kardeşlik ya da birlikse, kardeşliğin bileşenlerinden birinin kendi istekleri, talepleri ya görmezden geliniyor ya da bundan bir şekilde her bahsettiğinde tehdide uğruyor.

Geçtiğimiz ay Kürt Halkı'nın demokratik kitle örgütlerinin ortak platformu niteliğindeki Demokratik Toplum Kongresi (DTK) Demokratik Özerklik Projesi taslağını sundu. Bu proje bağlamında DTK, “iki dilli yaşam” kampanyasını başlattı. Anadilde eğitimi de kapsayan “iki dilli yaşam” önerisi kamusal alanda, işyerlerinde, çarşı pazarda Kürtçenin yazılı ve sözlü pratikte kullanımını içeriyor. Bugün Mardin'den Hakkâri’ye birçok BDP'li belediye; bu kampanyayla birlikte, bölgede kullanılan mahalli dillerde de hizmet vereceğini açıkladı.

Geçtiğimiz günlerde Güney Sudan'ın, Sudan'dan ayrılması için referandum yapıldı ve katılanların yüzde 99'unun bağımsızlığa EVET dediği tahmin ediliyor.

Kürt sorunu etrafında çeşitli tartışmalar sürüyor, çoğunluğun hemfikir olduğu nokta, bugün en azından, sorunun inkâr edilmediği bir aşamaya gelinmiş olması. Ayrışılan yer ise sorunun ve çözümün adının koyulması sürecinde.

BDP Eşbaşkanı Selahattin Demirtaş, Milliyet gazetesi ile yaptığı bir görüşmede: “Keşke önümüzdeki seçimlerde içinde CHP, ÖDP, BDP, EMEP olan bir sol demokrasi cephesi olsa. AK Partiye karşı ciddi bir sol blok oluşabilir” demiş, böylece de yeni bir tartışmanın önünü açmıştı.

1998 yılında Mısır Çarşısı’nda bir patlama meydana gelmişti. Bu patlamada 7 kişi ölmüş, 120 kişi de yaralanmıştı. Açılan soruşturmada Pınar Selek de yargılanmış ve beraat etmişti.

Televizyonlarda daha önce hiç bu kadar yoğun bir şekilde tartışılmış ya da konuşulmuş mudur bilinmez, ama neredeyse her gün Kürt sorununun çözümünden bahsediliyor. Bahsedilen ise yine aynılaşmış durumda; akan kanın durması, Türkiye’nin bölgede etkin bir güç olması için Kürt sorununun çözülmesi gerektiği, Kürtlerin Türklerle eşit vatandaş olduğu, bunun önündeki engellerin birer birer kaldırılması gerektiği vs.